In de film "Amadeus" wordt Wolfgang niet alleen voorgesteld als een geëerd wonderkind: ook zijn schelmenstreken komen aan het licht (zoals het maken van ondeugende rijmpjes op alles en iedereen). Hij kon componeren temidden van feestgewoel, een biljart- of kegelspel. In feite was een compositie reeds helemaal klaar in zijn hoofd voordat hij ze noteerde. Bij dat noteren had hij dan blijkbaar niet meer veel aandacht nodig. Hij stuurde ooit een prelude en fuga naar zijn zus en verontschuldigde zich voor het slordige geschrift. Hij had eerst de fuga gemaakt (een ingewikkelde vorm waarvoor een componist alle concentratie nodig heeft) en terwijl hij die neerschreef, componeerde hij in feite de prelude, zodat hij altijd van de hak op de tak verderschreef.